آرامگاه حافظ شیرازی

حافظ یکی از بزرگ ترین و مشهورترین شاعران ایرانی است که با القابی همچوت لسان الغیب و ترجمان اسرار شهرت دارد.اگر شما نیز به این شاعر و اشعار او علاقه دارید با ما همراه باشید تا شما را با این شاعر بیشتر آشنا نمایید.آرامگاه حافظ خود به تنهایی گویای بسیاری از اشعار بزرگ و خواندنی او است.

آرامگاه حافظ کجاست؟

آرامگاه این شاعر بزرگ در شهر شیراز در استان فارس قرار دارد که در جنوب غربی ایران عزیز واقع است.شهر شیراز در قسمت مرکز استان فارس قرار دارد و در اطراف آن رشته کوه های مرتفع قرار دارند که به شکل یک محافظ برای این شهر عمل می کنند و این در گران بها را در قلب خود حفظ کرده اند.کوه های اطراف این شهر عبارتند از دراک در غرب, بمو, سبز پوشان و چهل مقام و بابا کوهی در شمال.

آرامگاه حافظ در بخش شمالی شهر زیبای شیراز قرار دارد که قلب تپنده بخشی پر از گل  و زیبایی است.اگر قصد سفر به شیراز را دارید حتما از این فضای بی همتا بازدید نمایید.

آرامگاه-حافظ
آرامگاه-حافظ

حافظ شیرازی کیست؟

سال تولد این شاعر بزرگ به طور دقیق مشخص نیست و بزرگان و علامه های ایرانی سال تولد او را بین ۷۱۰ تا ۷۲۷ تخمین می زنند.این شاعر بزرگ در سال ۷۹۲ دارفانی را وداع گفت.سال وفات این شاعر بزرگ در آثار بزرگان ادب ایرانی که معاصر با این شاعر بزرگ بودند به طور مشخص ۷۹۲ ذکر شده است.

این شاعر بزرگ در شهر شیراز متولد شده است که در آن زمان نیز آباد بوده است و پایتخت چنین دوره تاریخی ایران بوده است.این شهر در قرن ۸ از نظر فرهنگی و مذهبی برای ایران مهم بوده است و دارای مدرسه و دارالقرآن بوده است.

آرامگاه حافظ از ابتدا تا به امروز

پس از وفات این شاعر بزرگ در سال ۷۹۲ در باغی که محل تفریح و تفرج او بوده و زیر سایه یک درخت سرو او را به خاک سپردند و بعد از آن حدود ۶۵ سال بعد شخصی به نام شمس الدین محمد یغمایی که وزیر دوره حکومت میرزا ابوالقاسم گورکانی بود بر مزار حافظ سازه گنبدی شکلی ساخت و در جلوی آن یک حوزه ساخت که با آب رکن آباد پر می شد.

پس از آن در دوره های شاه عباس و نادر شاه نیز مرمت و تعمیرهایی برای ساختمان آرامگاه حافظ انجام شد اما اساسی ترین تعمیر و مرمت در زمان کریم خان زند انجام شد که بنایی با معماری دوره زندیه بر آرامگاه حافظ ساخته شد که این بنا سالنی با ۴ ستون به ارتفاع ۵ متر داشت و در دو سمت چپ و راست آن اتاق هایی ساخته شد و به این ترتیب در بخش شمالی و جنوبی بنا فضای باز و باغ قابل مشاهده بود .این بنا هنوز هم در مقبره حافظ شیرازی با ظاهری رنگ پریده اما چشم گیر قابل بازدید است .

آرامگاه-حافظ-در-زمان-کریم-خان-زند
آرامگاه-حافظ-در-زمان-کریم-خان-زند

پس از ساخت بنا کریم خان دستور داد قبری از جنس مرمر و مزین به ۲ غزل از حافظ شیرازی با خط نستعلیق استاد حاج آقاسی بیگ افشار آذربایجانی بتراشند و بر قبر او بگذارند که تا کنون نیز همان سنگ بر قبر حافظ باقی است.این سنگ ابعادی به اندازه ۴۰ در ۸۰ در ۲۶۶ سانتیمتر دارد که در بالای آن ” انت الباقی و کل شی هالک” نوشته شده است.

اشعار حکاکی شده بر سنگ قبر حافظ:

۱۲ سطر غزل با مصرع ” مژده ی وصل تو کو کز سر جان برخیزم   طایر قدسم و از دام جهان برخیزم” بر روی سنگ

دور روی سنگ “ای دل غلام شاه جهان باش و شاه باش    پیوسته در حمایت لطف اله باش”

دو گوشه بالای سنگ ” بر سر تربت ما چون گذری همت خواه    که زیارتگه رندان جهان خواهد بود”

گوشه های پایین “چراغ اهل معنی خواجه حافظ    بجو تاریخش از خاک مصلی”

در این بیک خاک مصلی در حروف ابجد تاریخ وفات حافظ را بیان می کند.

پس از این دوران نیز تعمیرات و مرمت های بسیار بر مزار حافظ انجام شد از جمله در دوره های تهماسب میرزا, فرهاد میرزا و ملا شاه جهان زرتشتی که علاقه بسیاری به حافظ داشت و بر مزار او یک بنای مجلل بنا کرد اما توسط یک سید متظاهر به دلیل زرتشتی بودن این شخص بنا خراب شد که هنوز هم آثار افتادن قطعات بنا بر سنگ قبر این شاعر بزرگ قابل مشاهده است.

پس از آن در سال ۱۳۱۹ شاهزاده ملک منصور نیز بنایی آهنین برای مقبره حافظ ساخت و یک کتیبه بالای این ساختمان قرار داد.

آرامگاه-لسان-الغیب-در-زمان-شاهزاده-ملک-منصور
آرامگاه-لسان-الغیب-در-زمان-شاهزاده-ملک-منصور

بعد از آن در سال ۱۳۱۰ هم دبیر اعظم بهاری که استاندار فارس بود مقبره و اطراف آن را سر و سامانی داد و یک خیابان با نام خرابات در جلوی این آرامگاه ساخت که بعدها به نام گلستان تغییر کرد.

در سال ۱۳۱۴ آرامگاه حافظ به شکل کنونی با تلاش علی اصغر حکمت شیرازی و علی ریاضی به دست آندره گدار طراحی شد که از مهندسان,شرق شناسان و ایران شناسان فرانسوی آن دوره بود.طبق این طراحی مقبره و محیط اطراف آن به دو بخش آرامگاه در شمال و باغ در جنوب تالار در آمد.

شکل-کنونی-آرامگاه-حافظ
شکل-کنونی-آرامگاه-حافظ

ساختمان دوره کریم خان زند تبدیل به یک تالار شد که ۵۶ متر طول و ۲۰ ستون دارد که ستون های ساخته شده در زمان کریم خان در بین این ستون ها قرار گرفته است و ۱۶ ستون دیگر به شکل ۲ تیکه در سال ۱۳۱۵ ساخته و به بنا اضافه شد.

آرامگاه حافظ در سال ۱۳۵۴ به شماره ۱۰۰۹ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است.در محیط اطراف و محوطع حافظیه کنسرت هایی از استاد شجریان و استاد ناظری نیز در سال های ۱۳۴۲ و ۱۳۷۰ برگزار شده است.

دسترسی به آرامگاه لسان الغیب

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *